เรื่องราวในอดีต
วันหนึ่งเมื่อสิบปีก่อน ประมาณปี 2014 ผมกำลังนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ชำระเงินของร้านหนังสือ Dolphin Ade เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ผมเดินตามถนนประชาชนลงไป ถูกอาเด้เรียกให้ช่วยดูร้านชั่วคราว เพราะเขาต้องไปทำธุระบางอย่าง
ไม่นานก็มีคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาเดินเล่นในร้าน หนังสือ ซึ่งในกลุ่มนั้นมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์ชำระเงินแล้วพูดกับผมว่า “คุณคล้ายกับเพื่อนเก่าคนหนึ่งของฉัน เขาชื่อเจสัน” ผมตกใจและบอกเธอว่า “ฉันชื่อเจสันเอง” แต่ในตอนนั้นผมจำหน้าเธอไม่ได้ เธอคือซุนหยู่ เธอเองก็อยู่ที่ดิหลีในช่วงเวลานั้น ทำงานอยู่ที่ฟาร์มชายเมิ่ง
เราเคยพบกันครั้งแรกที่แหล่งท่องเที่ยวในเมืองเซี่ยซิงประมาณปี 2005 ผมเพิ่มเพื่อนใน MSN แล้วก็มีการติดต่อกันเรื่อยมา ต่อมามีปัญหา MSN หายไป เราก็เลยสูญเสียการติดต่อกันไม่คาดคิดเลยว่าถ้าวันหนึ่งสิบปีต่อมา เราจะได้พบกันโดยบังเอิญที่ดิหลีในลักษณะเช่นนี้
ตอนนี้ ซุนหยู่ดำเนินกิจการสตูดิโอจัดดอกไม้ชื่อ ‘วาเสวียน’ มาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ช่วงเวลานั้น เธอได้แต่งงานกับไผหยวนในดิหลีและมีลูกๆ อีกด้วย ขณะเดียวกันยังมีบ้านพักสามหลังปล่อยให้นักท่องเที่ยวเช่าเป็นบ้านพักแบบโฮมสเตย์
วันนี้ ลูกค้าที่ชื่อไห่หลันเช่าอยู่บ้านหลังหนึ่งในพื้นที่ด้านใต้ของซ่อวนเล็กๆ ของเธอในช่วงระยะเวลาสั้นๆ พอได้คุยกันก็เลยพูดถึงเรื่องการกลับมาพบกันอีกครั้ง และบันทึกเหตุการณ์นี้ไว้ เพราะมันรู้สึกเป็นเรื่องบังเอิญมาก
