เติ้ง หูซัง | มีชีวิตอยู่ในห้วยใหญ่ ตายที่ห้วยใหญ่

Sting ออกจากไปแล้ว

เป็นเรื่องน่าแปลกแต่ไม่เศร้า

ความแปลกใจคือเขาเพิ่งไปกินข้าวที่ร้าน粤香院ของพี่ชายเมื่อสองวันที่แล้ว คุยกันถึงข่าวคราวของเขา

เช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อนเก่าคนหนึ่งจากลานโจวกลับมาที่ต้าหลี่ และนัดเจอกันอีกวัน ไปดูเขา และซื้อเมล็ดกาแฟกัน ผลคือคืนนั้น Sting ก็จากไปอย่างสงบ

ความไม่เศร้าไม่ใช่เพราะไม่ทุกข์ใจ ฟังจาก家豪说ตอนจากไปเขาไม่ได้ทรมานอย่างสงบในวันสุดท้ายคืออยู่กับสิ่งที่เขารักที่สุด เมื่อเทียบกับการอยู่ใน ICU ของโรงพยาบาล ซึ่งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความทรมาน นี่อาจจะเป็นการจากไปที่ดีที่สุดในด้านชีวิตและความตายในจีนในตอนนี้ก็ได้

ครั้งแรกที่รู้จัก Sting คือตอนเขามาที่ต้าหลี่เมื่อ 13 ปีก่อน รู้สึกว่าเขาเท่เกินไป จนถูกเขาในฐานะเจ้าพ่ออบอุ่นครอบคลุม จากนั้นก็ถูกเสน่ห์ของอาหารที่เขาทำเองชนะใจ ตอนนั้นถนน人民路ยังไม่คึกคักเท่าไหร่ อยู่บริเวณจุดตัดระหว่าง人民路และ叶榆路มีร้านหนึ่งชื่อร้าน COFFEE YES ใช่แล้ว คุณไม่ได้อ่านผิด เป็นร้าน COFFEE โดยตรง

คนที่เคยไปที่นั่นคงจดจำได้ ตอนนั้น Sting งดงามเกินคำบรรยาย ใส่เสื้อเชิ้ตลายดอกตลอดเวลา เท้าสวมรองเท้าแตะซิกแซกงานของเขาไม่เร่งรีบ คัดเลือกกาแฟเมล็ดเดียว ทำอาหารแซลมอนสำหรับคนสามสิบคนเหมือนทำอาหารว่างเอง

ตอนแรกที่มาที่ต้าหลี่ เป็นคนมีนิสัยแบบเมือง เขาอาจมองว่าคนนี้มีปัญหา ถามโน่นถามนี่อยู่เสมอ มีความสนุกสนาน ไม่ค่อยเป็นมิตร

จนวันหนึ่ง เขาบอกว่า邓师 ช่วยซื้อกระป๋องโลหะใน淘宝หน่อย ผมจะทำธุรกิจส่งกาแฟเอง และเสนอว่าจะช่วยออกแบบบรรจุภัณฑ์ด้วย Stingก็เพียงหัวเราะ แล้วบอกว่า ไม่ต้องออกแบบก็ได้ ไม่ต้องพิมพ์ก็ได้ มีวิธีของตัวเองแล้ว

สำหรับเพื่อนที่เคยซื้อกาแฟ从无量山 คงจดจำได้ดี ไม่ว่าจะเป็นซองบรรจุเอง หรือถังเหล็ก Sting จะทำการบรรจุด้วยตัวเอง วาดตราประทับด้วยมืออย่างพิถีพิถัน และร้อยเชือกสีสันสวยงาม

ต่อมา ธุรกิจกาแฟ鸟吧、绿桃、和平饭店、绣楼三文鱼 เขาทำสิ่งที่ชอบอย่างสงบ เขาพูดช้า ดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ก็แสดงความอบอุ่นเหมือนพ่อในบางครั้ง ช่วงหนึ่งที่อยู่คนเดียวในต้าหลี่ ฉันก็เรียกเขาว่า老豆เหมือน家豪 Sting ก็ไม่สนใจอะไร กลับยิ้มและทำกาแฟอย่างเดียวเหมือนเดิม

คำแรกที่พูดกับคนเป็นคือเสียง ong มีเสียงสูงยาว นานเป็นเวลานาน คนรู้จักกันมักใช้คำนี้ในตอนทักทาย เขาไม่ค่อยชอบงานรื่นเริง แต่ในทุกงานปาร์ตี้ จะเห็นเขาอยู่ในครัว ไม่ว่าจะเป็นปาร์ตี้เล็ก ๆ กับคนไม่กี่คน หรือปาร์ตี้ปีใหม่ที่มีหลายสิบคน เขาจะค่อย ๆ เตรียมอาหาร ทั้งปลาซาลมอนชิ้นหนา/ซูชิแบบต่าง ๆ/เทมปุระ/กระดูกปลาทอด รวมทั้งซุปนัตโตะที่ร้อนร้อน

เวลาว่าง ๆ Sting ชอบขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยวรอบ ๆ อุทยานต้าหลี่ เช่นนานเจียง, 无量山, 双廊 บางครั้งก็แวะส่งเมล็ดกาแฟด้วย ครั้งที่ไปกัน เขามักขี่มอเตอร์ไซค์จังหวะ 50 ซีซีของ嘉陵 ขับอยู่ด้านหน้า ท่าทางการขับที่น่าสนใจ บวกกับความเร็วของเขา ทำให้เหมือนบินอยู่ใกล้พื้นดิน

ช่วงนี้เลือกใช้โถเคลือบใหม่มาหนึ่งใบ ติดต่อคุณเจีย หวังว่าจะได้ไปเห็นหน้าคุณพ่อเป็นครั้งสุดท้าย ส่งโถเคลือบนี้เป็นภาชนะบรรจุอัฐิของคุณพ่อ ก็เป็นความทรงจำหนึ่ง

หลายคนถามว่าทำไมถึงอยากใช้ชีวิตอยู่ที่ดาลี ผมจะตอบเสมอว่า ไม่ใช่แค่ใช้ชีวิตอยู่ที่ดาลี แต่ต้องตายที่ดาลีด้วย

เขียนข้อความนี้ขึ้นมาในช่วงบนรถไฟความเร็วสูงจากคุนหมิงกลับดาลี เป็นเวลานานแล้วที่ไม่ได้เขียนข้อความยาวขนาดนี้ ชีวิตในดาลีเป็นเวลา 13 ปี ราวกับภาพในหน้าต่างรถไฟที่ยามผ่านไปก็ปรากฏขึ้นและหายไปเรื่อย ๆ

วันแรกที่กลับดาลี ก็พอดีเป็นวันงานเทศกาลดอกไม้ที่วัดตงหยวน เขียนตารางนิดหน่อย ส่งวิญญาณคุณพ่อกลับถิ่นเกิดอีกครั้ง

คุณพ่อ ภูเขาสูง น้ำใส ตลอดไป วันหน้าจะได้พบกันใหม่

ให้เรามีชีวิตอยู่ที่ดาลี แล้วก็จากไปที่ดาลี 🤟