ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
ตื่นแล้ว ตอนเที่ยงแล้ว แสงอาทิตย์ส่องผ่านกระจกและเปลือกตา บางทีแสบตา เปิดมือถือดูข้อความจากหยางมี่: คืนนี้ว่างไหม มากินข้าวที่บ้านกัน
ตอบ: โอเค แล้วก็ปิดตา กลับไปพลิกตัว
เมื่อคืนก่อน ฉันกับเธอและจื่อฉี ใช้โปรเจคเตอร์เก่าแก่ที่เจสันให้ตอนย้ายบ้านดูหนังจากอเมริกาใต้ ภาพที่ฉายออกมามีสีเหลือง ทำให้เราคิดว่าตัวละครหญิงในหนังเดินทางบนถนนในฤดูร้อนที่ร้อนจัด หลังจากหนังจบไปดูต้นฉบับจริงๆ ก็พบว่าหนังเป็นฤดูหนาว ระหว่างนั้นฉ้านงีบอยู่บนโซฟา ฝันที่สนุกที่สุดในรอบนี้ เหมือนในหนังเลย ฉันยืนอยู่ข้างถนนร้าง มีหมู่บ้านอยู่ข้างๆ ถือไส้กรอกแฮมในมือ ตอนเย็น
ฉันรู้สึกมีความสุข แต่ถูกจื่อฉีปลุก เสียงจิ้งหรีดร้องรอบนอก เสียงนกหวีดดังขึ้นอีกครั้ง แล้วก็หลับไปโดยไม่ได้กลับไปที่เดิมอีก
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
จื่อฉีชมเชยเหล้าผลไม้ที่หยางมี่ทำ ดื่มไปหลายแก้ว ฉันขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไปส่งเขาที่ง่วงนอน ในหมู่บ้านมืดมิด ค่อยๆ ขับไป
ตื่นขึ้นอีกครั้งด้วยแสงแดด ขับรถไปหาเสี่ยวเสี่ยวเพื่อทำความสะอาดตะกอนในถังน้ำ อากาศดีมาก โทรศัพท์มาเช็คว่ากินข้าวหรือยัง ลมเย็นสบาย รู้สึกเหมือนเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง เสียงกลองดังขึ้นเมื่อเข้าไปในซอย เห็นเหอเฉินออกมา ดูเหมือนอารมณ์ดี วันนี้เป็นอาหารเหลืออร่อยที่ต้องกินให้หมดเพราะมีคนผิดนัด ชอบแสงไฟจากหลอดไฟที่นี่มาก ให้ความรู้สึกเหมือนบ้านเกิดในวัยเด็ก ทุกคนชอบนั่งคุยกันอย่างเคยชิน ช่วงนี้เราชอบแหย่ครูที่อาศัยอยู่ที่เชิงเขา เป็นกลุ่มเล็กๆ ที่ไม่ค่อยเข้าใกล้กันเท่าไหร่ ถ้าปัจจุบันก็เป็นแบบนี้ ค่อยๆ เข้าสู่ความมืดสนิท
บ่ายนี้ ตอนเข้าไปในบ้าน จื่อฉีกำลังสักข้อความบนขาขวาของเหอเฉิน เป็นข้อความที่ไม่คุ้นเคย แต่ดูดี จื่อฉีนอนอยู่บนพื้น ฉันบอกว่าผ้าปักหมวกใหม่ไม่ค่อยดี แต่จื่อฉีเคยใช้จักรเย็บผ้าทำลายเป็นรูปภูเขาบนหมวก ดูหยาบและไม่เรียบร้อย แต่ก็สวยดี ขณะทำอาหาร ฉันนั่งบนดาดฟ้าชมเมฆ อากาศเริ่มเย็นลง จู่ๆ ก็รู้ว่าจื่อฉีทำอาหารเงียบมาก หยางมี่และจินโฮที่นำทีมกลับมา ขับรถตู้เข้าไปในหมู่บ้าน คอยถามจินโฮ: เหนื่อยไหม? จินโฮตอบ: ฮ่าๆ แปลกๆ หน่อย
หลังอาหาร ฉันเลื่อนดูแอปพลิเคชันเล็กๆ ของเราอย่างไร้จุดหมาย รู้สึกเหมือนเป็นอัลบั้มเพลงที่ยังไม่สมบูรณ์ ถูกเอาเพลงดีๆ ไปหลายเพลงที่ไม่สามารถเปิดฟังได้
อาจลองเขียนเพลงเดี่ยวก่อนก็ได้
กลับถึงบ้าน อาบน้ำแล้ว ซานเบ้ก็นอนอยู่บนอกฉัน หายใจเสียงดัง ช่วงนี้กลายเป็นคนติดมากขึ้น เสียงจิ้งหรีดค่อยๆ เงียบลง อยากดูหนังแนวถนนอีกสักเรื่อง
สำหรับคนขับรถมือใหม่อย่างฉัน ทางขึ้นเขาต่อเนื่องทำให้กลัวมาก แต่เมื่อข้ามเขาไปถึงจุดผ่านของฟงอวี้ ก็หายใจลึกๆ แล้วก็พบภาพวาดที่งดงามสุดสายตา กลับไปที่บ้านจื่อฉี ด้วยความทรงจำยังสดใหม่ ฉันรีบเขียนเพลงเดี่ยวจบนั้นให้เสร็จ
